|
~ Παίζονται Τώρα / Προσεχώς ~ |
|
| |
« 5 o'clock tea-tro »
σειρά θεατρικών αναλογίων
Το Teatro Pasion σε συνεργασία με το Θέατρο Altera Pars
|
|
Δώδεκα σκηνοθέτες παρουσιάζουν για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό δώδεκα σημαντικά έργα της σύγχρονης ισπανικής και καταλανικής δραματουργίας.
|
Της ανάγνωσης του έργου θα προηγείται σύντομη εισαγωγή για τον συγγραφέα και το έργο του και μετά το πέρας θα ακολουθεί συζήτηση με το κοινό.
Σε κάποια αναλόγια θα παραστούν και οι συγγραφείς.
Είσοδος με εθελοντική εισφορά, τα έσοδα από την οποία θα πηγαίνουν στην εκάστοτε ομάδα που κάνει το αναλόγιο.
Υπό την αιγίδα της Ισπανικής πρεσβείας στην Ελλάδα, του Ινστιτούτου Θερβάντες, του δικτυακού τόπου Catalandrama (www.catalandrama.cat) και του Θεάτρου Sala Beckett (Βαρκελώνη). |
Πρόγραμμα:
| Ημερομηνία |
Συγγραφέας |
Σκηνοθέτης |
Έργο |
| 5-Φεβ |
Ignacio Garcia May |
Δημήτρης Ζωγραφάκης |
Οι ζωντανοί και οι νεκροί |
| 12-Φεβ |
Sergi Belbel |
Ελένη Γεωργοπούλου |
Το αίμα |
| 19-Φεβ |
Luis Araujo |
Βάσω Καμαράτου |
Ελεύθερη αγορά |
| 26-Φεβ |
Juan Mayorga |
Σάββας Στρούμπος |
Το όνειρο της Γουήνεβηρ |
| 4-Μαρ |
Marta Buchaca |
Χρήστος Στρέπκος |
Τα κορίτσια δεν πρέπει να παίζουν ποδόσφαιρο |
| 11-Μαρ |
Jose Ramon Fernandez |
Γεωργία Μαυραγάνη |
Το χώμα |
| 18-Μαρ |
Pau Miro |
Λίλλυ Μελεμέ |
Βρέχει στη Βαρκελώνη |
| 25-Μαρ |
Josep Ma Benet i Jornet |
Αντώνης Γαλέος |
Πόθος |
| 1-Απρ |
Carles Batlle |
Δημήτρης Βέργαδος |
Oblidar Barcelona (Βαρκελώνη, όπως νοσταλγία) |
| 8-Απρ |
Lluisa Cunille |
Μιχάλης Παλίλης |
Βαρκελώνη, ένας χάρτης |
| 22-Απρ |
Josep Ma Benet i Jornet |
Δημήτρης Φοινίτσης |
Υπόγειο |
| 29-Απρ |
Juan Mayorga |
Πέτρος Νάκος |
Himmelweg ή Ο δρόμος για τον ουρανό |
Υπό την αιγίδα:
 |
 |
 |
www.catalandrama.cat
Contemporary Catalan Drama
in Other Languages |
Χορηγοί:
 |
Εκδόσεις Άπαρσις |
Χορηγοί Επικοινωνίας:
Το λογότυπο της εκδήλωσης είναι μια ευγενική προσφορά της Αγγελικής Δημακαράκου.
|
|
|
| |
|
~ Προηγούμενες Παραγωγές ~
|
« ΕΠΕΣΤΡΕΦΕ »
ομάδα χοροθεάτρου Συν + Πλην
2011
|
|
Από την ομάδα χοροθεάτρου Συν & Πλην και υπό την καθοδήγηση της χορογράφου Μαρίας Αλβανού
|
| |
Η πρώτη σκέψη γι' αυτή την παράσταση ήταν το ταξίδι. Να ταξιδέψουμε όλοι μαζί μα κι ο καθένας μόνος του στο δικό του χθες. Να κουβαλήσουμε τις αποσκευές μας, άλλες ασήκωτες σαν βράχος κι άλλες ανάλαφρες σαν πούπουλο. Να τις ανοίξουμε εδώ μπροστά σας, να τις εκθέσουμε με πολλή προσοχή γιατί είναι πολύτιμες.
Κι ύστερα είπαμε να επιστρέψουμε στο σήμερα...
Κάποιοι λένε πως η καθημερινότητα είναι πεζή. Όμως φτάνει μια λεπτομέρεια και να που γίνεται γιορτή. Όχι, δεν φταίει η καθημερινότητα. Η φαντασία φταίει που δεν την κάνει παρέα. Γι' αυτό τα μάτια κλείστε....
Χορογραφίες-Μουσική επιμέλεια: Μαρία Αλβανού
Επιμέλεια φωτισμών: Νίκος Πολίτης
Φωτογραφίες: Παναγιώτης Καλκαβούρας
Επιμέλεια ήχου: Σωτήρης Λάσκαρης
Επιμέλεια βίντεο: Κυριάκος Χατζημιχαϊλίδης
Χορεύουν-Ερμηνεύουν αλφαβητικά:
Αποστολάκου Μαρίλυ
Γρηγορίου Έφη
Κανελλόπουλος Αλέξανδρος
Κατσούλα Έφη
Κουτσιάνου Αναστασία
Μπασέτα Μαρίνα
Νικολοπούλου Κλεοπάτρα
Παλιεράκη Βάσω
Πάνου Κατερίνα
Παντελιού Μαρία
Σαμουήλ Ρεβέκκα
Τζίνη Καλλίνα
Τζιόρβα Ατζελιάννα
Χόνδρου Τατιάννα
Συμπαραγωγή ALTERA PARS
Ραραστάσεις: 13, 14 & 15 Μαΐου
|
|
| |
|
|
|
|
Scimone- Sframeli
ΣΤΑ ΙΤΑΛΙΚΑ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΥΠΕΡΤΙΤΛΟΥΣ
Σε κοινή παρουσίαση με την παράσταση
«ο Φάκελος»
Μετά την επιτυχημένη πρεμιέρα του τελευταίου έργου του Spiro Scimone, «Ο Φάκελος» σε μετάφραση και σκηνοθεσία Πέτρου Νάκου, το θέατρο Altera Pars έχει τη χαρά να φιλοξενεί τον ίδιο τον συγγραφέα με τον θίασό του (Scimone- Sframeli) τον μήνα Φεβρουάριο για 3 μόνο παραστάσεις.
Μία από τις πιο αυθεντικές φωνές της σύγχρονης Ιταλικής δραματουργίας,μετά την απόλυτα επιτυχημένη περιοδεία του στην Ευρώπη όπου κατέκτησε κοινό και κριτικούς,έρχεται και στη χώρα μας για να παρουσιάσει με τον θίασό του σε συμπαραγωγή με τον Θεατρικό Οργανισμό «Άλλη Πλευρά», το βραβευμένο του έργο La Festa.
Εσωτερικό οικογενειακής εστίας. Πατέρας, μητέρα, γιος. Μια μέρα ξεχωριστή. Η επέτειος του γάμου. Στιγμή σύγκρουσης. Διάλογος σε ρυθμούς ανάκρισης. Ο Πατέρας , η Μητέρα, ο Γιος προσπαθούν να ξεφύγουν από τα λάθη τους. |
Επιχειρούν να ξεσκεπάσουν ο ένας τον άλλο μέσα από ένα βίαιο, σκληρό, μετέωρο και ουσιαστικά αδήλωτο παιχνίδι. Το παιχνίδι παίζεται στη σιωπή.
Ένας πατέρας, μια μητέρα, ένας γιος. Μια μέρα συνηθισμένη, ίδια με όλες τις άλλες ... Γιορτάζουν τριάντα χρόνια γάμου. Η γιορτή λαμβάνει χώρα στο γεωμετρικό χώρο μιας κουζίνας, που αντιπροσωπεύει τον κλειστό οικογενειακό μικρόκοσμο. Εκεί το καθένα από τα τρία πρόσωπα αφηγείται τη δική του ιστορία. Ο καθένας από τα 3 πρόσωπα υποκρίνεται το ρόλο του. Η μητέρα το ρόλο του θύματος. Ο πατέρας φωνασκεί για να καλύψει την αδυναμία του και την εξάρτησή του. Ο γιος κλεισμένος στον εαυτό του μετατρέπεται στον πραγματικό pater familias, κυρίως γιατί φέρνει τα κερδισμένα με «μαύρο» τρόπο χρήματα στο σπίτι. Το παιχνίδι είναι έντονο, απάνθρωπο, ισοπεδωτικό αλλά με συνεχή νότα κωμικότητας.
Η γιορτή είναι το πρώτο θεατρικό έργο του Spiro Scimone που γράφεται στην ιταλική γλώσσα, μετά τα δύο προηγούμενα το nunzio και το bar, γραμμένα στη σικελική διάλεκτο, τα οποία γνώρισαν μεγάλη απήχηση και παρουσιάστηκαν σε όλη την Ευρώπη και σε όλα τα μεγάλα Ευρωπαϊκά Φεστιβάλ, πάντα με τη συνεργασία του Francesco Sframeli. Το κείμενο απαρτίζουν σύντομοι διάλογοι, ατάκες λίγων λέξεων. Οι λέξεις και οι φράσεις αποκτούν μια σχεδόν τζαζ μουσικότητα υπό ένα ρυθμό όπου οι εντάσεις συνεχώς αυξομειώνονται υπογραμμίζοντας τις συχνές επαναλήψεις αλλά και τις διακυμάνσεις του ίδιου θέματος. Οι λέξεις παραπλανούν και χρησιμοποιούνται για να παραπλανήσουν. Ιδίως εμάς τους ίδιους γιατί με τη δύναμη της επανάληψης, οι βασανιστικές επαναλαμβανόμενες προτάσεις, που τελικά δηλώνουν εμμονές, μπορούν να πείσουν ότι είναι αληθινές!
Αλλά υπάρχει ένα όριο σε αυτό το παιχνίδι. Πέραν αυτού δεν μπορείς να προχωρήσεις. Υπάρχει ανάγκη να μην έρθει η τελική ρήξη, προκειμένου την επόμενη μέρα να ξεκινήσουμε από την αρχή με τις ίδιες λέξεις, με το ίδιο τελετουργικό αποτέλεσμα. Η ωμότητα του κειμένου απευθύνεται κυρίως στον θεατή που εξαναγκάζεται να κοιταχτεί για τα καλά στο παραμορφωτικό καθρέφτη που βρίσκεται εμπρός του
|
Πρωταγωνιστούν: Francesco Sframeli, Spiro Scimone, Gianluca Cesale
Σκηνοθεσία: Gianfelice Imparato
Σκηνικά: Sergio Tramonti
Μουσική επιμέλεια: Patrizio Trampetti
Βοηθός σκηνοθέτη: Leonardo Pischedda
Επιμέλεια ήχου: Giovanni Famulari.
|
|
« Οι Φωνές Απ' Έξω »
2008
|
|
...το θέμα είναι ν’ ακούς...
Β. Λεμπέση
Θεατρική ομάδα ΟΧΙ ΕΔΩ!
Οι σφοδρές συγκρούσεις των διαδηλωτών με την αστυνομία συνεχίζονται με κλιμακούμενη ένταση. Οι αρχές προσπαθούν να καταστείλουν τα επεισόδια, ενώ προειδοποιούν τους Αθηναίους πολίτες να αποφεύγουν τις μετακινήσεις στο Κέντρο.
Το μπαρ είναι κλειστό, ασφαλές και ηχομονωμένο. Πέντε άνθρωποι θα συναντηθούν, μακριά από την αναστάτωση, τη φασαρία και τα επεισόδια που έχουν κατακλύσει την πόλη. Θα συγκρουστούν μεταξύ τους, με τον εαυτό τους, με τις επιλογές τους. Θα προσπαθήσουν να παραμείνουν ασφαλείς, απομωνομένοι.
Όμως οι φωνές απ’ έξω ακούονται όλο και πιο δυνατά.
|
Παίζουν: Γιάννης Φιλίππου, Πελαγία Μπότση, Ιωάννα Τσιγκουρλά, Αντρέας Τζινέρης, Σίμος
Κυπαρισσόπουλος, Γιώργος Σαπουτζόγλου, Εκάτη Σαρλή
Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Λεμπέσης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Σάνυ Βασιλτζίκη
Μουσική: Ηλίας Δημόπουλος
Χορογραφία: Δέσποινα Παπαστέφου
Επιμέλεισα video: Μάρκος Βουτσίνος
|
|
|
|
Alma Amoris...ή αλλιώς ψυχή έρωτος ή άλμα ψυχής και έρωτας.
Σκηνοβάτες Ορίων
Η καλλιτεχνική ομάδα εκφράζει και υποστηρίζει την φιλοσοφία του ακροβατικού θεάτρου.
Τι είναι πιο σημαντικό: ο απόλυτος ή ο στιγμιαίος. |
έρωτας; Αυτό αναρωτιέται μια κοπέλα και ανατρέχει σε κείμενα του Σαίξπηρ για να δώσει απαντήσεις. Μια παράσταση με στοιχεία σωματικού αλλά και ακροβατικού θεάτρου.
Κείμενα/Σκηνοθεσία: Ελισάβετ Αραβίδου
Χορογρογραφία: Βάσω Τουσιάδου
Θεατρική επιμέλεια: Ν. Καρράς |
Κοστούμια: Κ. Πετρίδης
Μουσική: Απ. Μακρογιάννης Χρ. Τσάμπουρας
Ερμηνεύουν: Ελ. Αραβίδου,
Ελ. Ζαχαριουδάκη
|
|
|
|
|
Ο Καπνοκράτωρ είναι μια κωμωδία μυστηρίου με δραματικές στιγμές, φιλοσοφικές αιχμές για το εφήμερο, το τυχαίο και τη ματαιότητα των πραγμάτων, μεταμοντέρνα διάθεση και στοιχεία παραλόγου.
Στον Καπνοκράτορα παρατηρούμε μια ηθελημένη αυτοαναφορικότητα. Ο Ανδρέας Στάικος αντιγράφει τον εαυτό του χρησιμοποιώντας τα αγαπημένα του υλικά: κόκκινα νύχια, κόκκινα χείλη, κόκκινα τακούνια, μυθικές πόρνες, νεκροζώντανους ήρωες, ανάγνωση επιστολών, ανταλλαγή ρόλων, συνταγές μαγειρικής και ένα τέλος ανοιχτό σε κάθε ενδεχόμενο. |
| |
|
| |
« 23:15 - έντεκα και τέταρτο »
2004 |
| |
|
Ενα δείπνο. Εξι άνθρωποι, άγνωστοι μεταξύ τους, γύρω από ένα τραπέζι. Ωρα 23.15. Τηρούν, κατά γράμμα, το savoir-vivre. Μονάχα κάτω από το τραπέζι εκδηλώνεται η αλήθεια, αυθόρμητα, ωμά. Ανταγωνισμοί, βρώμικες συμφωνίες, απωθημένες επιθυμίες, χτυπήματα πρωταγωνιστούν ξαφνικά κάτω από το τραπέζι ολοένα και πιο βίαια, πιο έντονα.
Ολα αυτά στη νέα δουλειά του χορογράφου Γιάννη Μπαργουρδή και της ομάδας χορού «Αίρεσις» «23.15- έντεκα και τέταρτο», που παρουσιάζεται στο θέατρο «Altera Pars». Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι του Κωστή Βασιλιάγκου. Χορεύουν: Μιμή Σντωνάκη, Γιάννης Καρούνης, Βάσω Λύκουρα, Νατάσα Παπαμιχαήλ και Αλεξία Περδικάκη. |